Waarom zoveel projecten ontsporen — ondanks een vliegende start
⛵️ In alle vroegte stapt een bont gezelschap aan boord van een klassiek tall ship.
Ze hebben gespaard voor deze overtocht: van Amsterdam naar Newcastle. Het eerste deel van hun reis.
De bemanning is energiek.
De kapitein staat aan het roer.
Een geoliede machine.
De loopbrug wordt weggehaald.
De trossen gaan los.
Het schip wordt van de kade geduwd.
Eerst op de motor, de haven uit.
Dan, als de wind vrij spel krijgt, gaan de zeilen omhoog.
Alles klopt. Dit kán niet misgaan.
Bij IJmuiden draait het schip de Noordzee op.
Recht naar het westen.
De Nederlandse kust blijft zichtbaar — aan bakboord.
De passagiers kijken elkaar aan.
Ongerust.
“Kapitein… gaat het wel goed?”
“Zeker,” zegt hij, “dit doen we altijd zo.”
Maar de koers blijft onveranderd.
Tot iemand het uitspreekt:
“Wacht eens — we gingen toch naar Engeland?”
Geroezemoes.
De bemanning komt bij elkaar.
Engeland?
“Huh?”
Na kort overleg roept de kapitein:
“Negentig graden stuurboord! Op naar Engeland!”
En zo geschiedde.
Een van de passagiers vraagt voorzichtig:
“Maar hoe weet u of we op koers liggen? Heeft u kaarten? Een kompas?”
“Nee hoor,” zegt de kapitein.
“We kennen de Noordzee op ons duimpje.”
Uren later komt er land in zicht.
De kapitein straalt.
“Kijk! De kust van Engeland. Daar ligt Dover!”
“Dover?!”
roepen de passagiers.
“Maar we gingen toch naar Newcastle?”
Opnieuw druk overleg.
Verhitte gezichten.
“Negentig graden stuurboord!”
roept de kapitein.
De wind komt uit het noorden.
Het wordt alle hens aan dek.
Het grote laveren is begonnen.
Zou jij aan boord stappen van dit schip?
En waarom doen we dat dan wél in projecten?
Reflectie
Alles werkte. Iedereen deed zijn taak.
Er was ritme, toewijding, actie vanaf het begin.
Dat gaf de passagiers vertrouwen.
Maar niemand wist of de koers klopte.
En toen dat eenmaal duidelijk werd, was bijsturen lastig.
De stemming sloeg om:
Ongerustheid werd gemor.
Vertrouwen maakte plaats voor twijfel.
Aan de richting.
Aan het team.
Aan elkaar.
De bemanning voelde zich tekortgedaan.
Alles wat ze deden, ging goed.
Maar het droeg blijkbaar niet bij aan wat de passagiers voor ogen hadden.
Herkenbaar?
Als je vaker dan je lief is te maken hebt met projecten waarin richting pas later een gespreksonderwerp wordt, dan nodig ik je uit om kennis te maken met De Werfmaat: een modulair denkraam voor schaalbaar projectmatig werken. Zodat jouw team niet alleen in beweging komt, maar ook samen op koers blijft.